Działalność Cechu Krawców i Małej Przedsiębiorczości

Obecna działalność Cechu Krawców i Małej Przedsiębiorczości w Lublinie koncentruje się głównie na utrzymaniu wielowiekowych tradycji organizacji cechowej oraz na zacieśnianiu więzi środowiskowej. Cech koordynuje pracę podległych zakładów zrzeszonych, prowadzi punkt informacyjny na terenie miasta Lublina o działalności zrzeszonych członków. Organizuje dla nich wyjazdy na ogólnopolskie spotkania rzemieślnicze na Jasną Górę w Częstochowie oraz do innych sanktuariów w Polsce: do Lichenia, Kalwarii Zebrzydowskiej, Łagiwenik, Krakowa, Gniezna i Kalisza. Członkowie Cechu wraz ze starszyzną cechową co roku biorą udział w święcie patronackim św. Józefa, w procesjach Bożego Ciała i spotkaniach opłatkowych

Samorząd Cechu Krawców i Małej Przedsiębiorczości:

Dariusz Wójtowicz - Starszy Cechu
Janusz Kowalski - Podstarszy Cechu
Józef Kłódka - Sekretarz

Skład Komisji Rewizyjnej:
Zofia Drapacka - Przewodnicząca
Agnieszka Abramek - Z-ca Przewodniczącej
Leszek Kręglicki - Sekretarz

Funkcję Kierownika Biura Cechu Krawców w Lublinie pełni Pan Lucjan Stańko.
Ambicją Cechu Krawców i Małej Przedsiębiorczości w Lublinie jest zachowanie pozycji reprezentanta interesów wszystkich zakładów krawieckich i odzieżowych w Lublinie, zapewnienia tym zakładom pomocy i doradztwa we wszystkich zakresach ich działalności.

Historia Cechu Krawców

Początki działalności Cechu Krawców zawarte w sumariuszu przywilejów Cechu są określone na 1535 r. Pierwszy przywilej został nadany Cechowi 25 sierpnia 1535 r. przez Króla Zygmunta I Starego. Przywilej ten został potwierdzony przez Zygmunta Augusta II w 1554 a w 1583 r. Kr? Stefan Batory nadał przywilej Cechowi Krawców w Lublinie, który był kilkakrotnie potwierdzony przez króla: Władysława IV dnia 8 września 1634 r., Jana Kazimierza dnia 18 grudnia 1649 r., Michała Korybuta Wiśniowieckiego 31 sierpnia 1671 r., Jana III Sobieskiego dnia 19 lutego 1687 r. i Augusta II w 1703 r. Uzyskane przywileje były zatwierdzone przez lubelską radę miejską a następnie przez króla. Cech według swoich założeń organizacyjnych i stosownie do swoich zadań miał stanowić ścisłe zrzeszenie ludzi wykonujących ten sam zawód i wyznających z tą samą religią - rzymsko-katolicką Członkami Cechu pierwotnie byli mistrzowie krawieccy będący obywatelami Lublina. Władzą Cechu i organem zasadniczym cechu było zgromadzenie Mistrzów Cechu oraz Urząd Cech-mistrzowski. Do kompetencji zgromadzenia cechowego należały sprawy organizacyjne, kontrola gospodarki pieniężnej prowadzonej przez Cechmistrzów, udzielanie absolutorium władzom ustępującym oraz wybór Cechmistrzów. Od 1583 r. czynne prawo wyboru przysługiwało wszystkim Mistrzom Cechu, a od 1703 r. czynne i bierne prawo wyborcze miało tylko dwunastu mistrzów i tylko im przysługiwało prawo wyboru Cechmistrzów. Przywileje przewidywały wybór dwóch Cechmistrzów, którzy zobowiązani byli do złożenia przysięgi na wierność królowi i władzom miejskim. Jedną z podstawowych zasad organizacji Cechu Krawców był tzw. "przymus cechowy". Do obowiązków Cechu należało witanie króla, senatorów i obcych posłów uroczyście wjeżdżających do Lublina. W XIX w cech krawców przekształcił się w tzw. cech na zasadzie dobrowolności. Zasadę przymusu cechowego uchylono w 1927 r. W 1989 r. wydano ustawę o działalności gospodarczej, w ramach której zniesiono obowiązek zrzeszania zakładów rzemieślniczych w Cechach. Zniesiono także wymóg posiadania kwalifikacji zawodowych przy rejestracji działalności gospodarczej i wykonywaniu rzemiosła.